ไปวัดก็สบงลงบ้าง

แต่ก็ไม่วันไหนที่ไม่

คิดถึงอยู่ดีอ่า

เราจะเป็นไงต่อไปเนีย

ตื่นมาวันนี้กรูอดไปทามฟัน

เพราะกรูไอจาอ้วกอย่างเดียว

(จาตายไหม๊เนี่ยกรู)

ยิ่งโทรไปเล่าให้ปิ่นกับเกรียงฟังก้อยิ่งร้องไห้

ความรุ้สึกมานบอกไม่ถูก

ในที่สุดก้อหายไอ

แต่ตอนนี้กลับเปนไข้ไม่สบาย

(ปวดเฮดจวนจาราเบิด)

BooM!!!!

กรูไม่อยากตื่นจากฝัน

กรูอยากจาฝันตลอดไป

กรูเกลียดความฝันที่สุดในโลก

ป.ล.

-ปวดหัวมากมาย แต่ปวดหัวใจมากก่า

-รักเพื่อนทุกคน (ทุกคนไม่ยกเว้น)

ปิ่นผู้แต่ง(แต่งจากจัย)

ทุกคนต้องมีอารมณ์เหงา

ตอนนี้ฉันรุ้สึกเหงา

แม้ว่าจะมีใครหลาย ๆ คนเข้ามาทำให้ฉันไม่ต้องอยู่คนเดียว

แม้จะมีใครหลายคนเข้ามาทำให้มีเสียงหัวเราะ

แม้จะมีใครหลายคนเข้ามาสนใจ

แต่ในใจก้อยังรุ้สึกเหงาอยู่ดี

แต่ก่อนเวลาที่ฉันเหงามักจะมีคน ๆ นึงโทรมา

(ความเหงาหายไป)

เพียงแต่ตอนนี้เขาคนนั้น ได้จากฉันไป

ไปในที่ ๆ ไม่มีทางที่ฉันจะได้เขากลับคืนมา

(ความเหงามีอีกครั้ง)

**บางครั้งก้อเคยคิดว่าในเวลาที่เขาคนนั้นเหงา**

**เขาจะคิดถึงฉันไหม เขาจะโทรหาฉันไหมน๊ะ**

เหงาน๊ะ.......เหงามากมาย

ไอซ์ไม่กล้าไปวันที่ 30 อ่ะ

กลัวว่าวงจะโกรธอยู่

ป.ล.

-ไอซ์บอกว่าโดนบางช่วง

-ไอซ์มานอยากรุ้คำตอบดั้วที่ดอกจันไว้

-คิดถึงเขาคนนั้นมากมาย(ของปิ่น)